Zon lokt aurelia

Bericht uitgegeven door De Vlinderstichting op woensdag 18 maart 2009

Nu de zon wat meer kans krijgt komen de vlinders voorzichtig uit hun overwintering. Het gaat nog niet om honderden, maar ze komen. Op veel plaatsen in Nederland zijn al gehakkelde aurelia’s gezien.

De gehakkelde aurelia is makkelijk te herkennen. De vleugels hebben hakkels aan de rand. Het lijkt wel of er stukken uit ontbreken. De bovenzijde is oranje met donkerbruine vlekken. De onderzijde is bruin en lijkt van afstand vrij effen. Het enige dat opvalt is de witte C, waar de soort haar wetenschappelijke naam aan te danken heeft, Polygonia c-album. De gehakkelde aurelia overwintert niet binnenshuis of in schuurtjes, zoals de kleine vos en de dagpauwoog, maar onder andere in ruigte en struweel, in holle bomen en in houtstapels. De eerste melding dit jaar was op 1 maart in Brunssum.

Daarna was het weer even rustig, tot er afgelopen weekend meldingen kwamen uit allerlei plekken. Via de online invoermodule telmee werden gehakkelde aurelia’s gemeld uit Nieuw Bergen, Borculo, Roosendaal, Voorne, Pannerden, Veghel en Eijsden. Bij de Natuurkalender werden exemplaren gemeld uit Soest, Nieuwstadt en Burgh Haamstede. Ook gisteren, 17 maart, waren er meldingen van de soort en ook vandaag, met het zonnige weer zullen ze zich wel weer laten zien.

De gehakkelde aurelia is nu een algemene standvlinder. Het verspreidingsgebied heeft de afgelopen eeuw echter gevarieerd. Een jaar of twintig geleden kwam hij boven de grote rivieren nauwelijks voor. Het was een Zuid-Nederlandse soort. Vanaf 1990 heeft hij zich sterk uitgebreid en inmiddels is hij overal aanwezig, tot op de Waddeneilanden toe. Hij leeft vooral bij open vochtige bossen, maar wordt ook vaak in tuinen gezien. Door het koude weer tot nu toe zijn er dit jaar nog maar weinig meldingen van de gehakkelde aurelia. Ter vergelijking: in het warme voorjaar van 2007 waren er al meer dan 460 meldingen van deze soort doorgegeven, nu pas 18!

Tekst en foto's: Kars Veling, De Vlinderstichting